Eurostudent

Portal dla studentów - kariera, praktyki, staże, praca, studia, rozrywka, konkursy. Magazyn Eurostudent

Suplement do dyplomu

Kończąc studia, zostajemy wyposażeni w dokumenty, które zwiększą nasze szanse powodzenia na rynku pracy w kraju i za granicą. Jednym z nich jest suplement do dyplomu.

– Od 1 stycznia 2005 dyplom wydawany przez uczelnię dokument składa się z dwóch elementów: części A – dyplomu i części B – suplementu, który jest integralną częścią dokumentu – mówi Agnieszka Luck z Krajowego Centrum Europass. – Ma on za zadanie doprecyzować, jakie umiejętności i kompetencje zawodowe posiada absolwent po ukończeniu nauki. Dokument ten został opracowany wspólnie przez Komisję Europejską, Radę Europy i UNESCO/CEPES (czyli United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization / Centre Européen pour l’Enseignement Supérieur), a na mocy ministerialnego rozporządzenia jest wydawany razem z dyplomem ukończenia studiów. – Suplement wydawany jest do oryginału dyplomu i do każdego odpisu – wyjaśnia Tomasz Rusek, rzecznik prasowy Szkoły Głównej Handlowej. – Student może wystąpić o dyplom i suplement w języku obcym. Za wydanie dyplomu w języku polskim (oryginał i dwa odpisy oraz trzy egzemplarze suplementu) absolwent SGH płaci 60 zł. Za wydanie jednego egzemplarza dyplomu i suplementu w języku obcym pobierana jest opłata 40 zł. Suplement do dyplomu jest dostępny także w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim i rosyjskim (wzory dokumentów dostępne na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego: www.mnisw.gov.pl). Chociaż dokument wypełniany jest nie przez nas, lecz przez uprawnione do tego instytucje (najczęściej przez naszą uczelnię), warto wiedzieć, co tam się znajdzie i jak zostanie sformułowane.

A to po co

– Suplement do dyplomu – wyjaśnia Ewa Majdowska, Wicedyrektor Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej – został wprowadzony jako źródło informacji dla potencjalnych pracodawców bądź władz uczelni o przebiegu studiów i osiągnięciach absolwenta, czyli jest rozwinięciem danych zawartych w dyplomie. Suplement do dyplomu zawiera obiektywne i pełne informacje na temat typu naszych studiów, poziomu naszej wiedzy, umiejętności i kompetencji zdobytych w czasie nauki, a także naszych szczególnych osiągnięć i uprawnień zawodowych. Właśnie dlatego dokument przyda nam się przede wszystkim w poszukiwaniu pracy, zarówno w kraju, jak i za granicą. – Suplement do dyplomu pozwala pracodawcy zorientować się, czy dwaj absolwenci tego samego kierunku różnych uczelni mają tę samą wiedzę i umiejętności, oraz pomaga mu wyrobić sobie pogląd na temat ich zainteresowań zawodowych i zaangażowania w inicjatywy ponadobowiązkowe – wyjaśnia Agnieszka Luck z Krajowego Centrum Europass. – Ponadto, suplement do dyplomu zwiększa szanse absolwenta na europejskim rynku pracy, ponieważ dzięki szczegółowej prezentacji umiejętności i kwalifikacji zagraniczny pracodawca jest w stanie je ocenić i porównać z kompetencjami kandydatów z innych krajów Unii Europejskiej. Doceniając znaczenie suplementu do dyplomu, należy jednak pamiętać, że nie zastępuje on samego dyplomu ukończenia studiów, ani nie uprawnia do formalnego uznania dyplomu w innych krajach (o tym za chwilę).

Reguły gry

Jednym z podstawowych warunków wypełniania przez uprawnione osoby rubryk w suplemencie do dyplomu jest obiektywizm opisu, który wyklucza wartościujące sądy, stwierdzenia o równoważności czy sugestie dotyczące uznania. Każdy punkt zawarty w dokumencie powinien zostać wypełniony, a ewentualny brak informacji wyjaśniony. Osoby uprawnione do wypełniania suplementu do dyplomu są zobowiązane do wypełniania formularza – tam, gdzie to możliwe – za pomocą terminów zamieszczonych m.in. na schemacie systemu edukacji, wypracowanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej. Zasada ta jest szczególnie istotna w tłumaczeniach dokumentu na język obcy.

Co jest w środku

Pierwszy punkt zawiera „Informacje o posiadaczu dyplomu”, czyli nasze imię(ona) i pełne nazwisko, datę urodzenia oraz nasz numer identyfikacyjny lub numer albumu. To proste. Drugi punkt, „Informacje o dyplomie”, jest już bardziej rozbudowany. W nim bowiem znajduje się m.in. uzyskane wykształcenie (np. stopień naukowy lub tytuł zawodowy, ale koniecznie w oryginalnym brzmieniu językowym, jakie podaje dyplom, np. magister czy Maîtrise), nazwa kierunku(ów) studiów i specjalności, języki, w których odbywały się wykłady i egzaminy, oraz nazwa i status uczelni prowadzącej studia i wydającej dyplom. Jeśli część studiów odbyliśmy na innej uczelni niż macierzysta, jej nazwa i status również powinny zostać w tu odnotowane. „Informacje o poziomie wykształcenia” obejmują m.in. opis poziomu naszego wykształcenia, jego miejsce w krajowym systemie stopni i tytułów (np. studia licencjackie czy jednolite studia magisterskie) i czas trwania studiów (w tygodniach lub latach oraz według faktycznej liczby godzin), uwzględniający dodatkowe elementy, takie jak praktyki. W tym punkcie jest również miejsce na wyliczenie i opisanie rodzaju świadectw czy dyplomów, uprawniających nas do wstępu na dany rodzaj studiów i czas potrzebny do ich zdobycia (np. świadectwo dojrzałości lub dyplom licencjata), co jest szczególnie ważne, gdy są one warunkiem wstępnym przejścia do następnego etapu kształcenia (np. przyjęcia na studia magisterskie czy doktoranckie). Czwarty punkt zawiera „Informacje o treści studiów i osiągniętych wynikach”, czyli m.in. informacje o trybie, w jakim odbywała się nauka (np. dzienne czy zaoczne), oraz – w miarę możliwości – o ustalonym minimum wymaganym do zdobycia wykształcenia na danym poziomie (np. obowiązkowe elementy programu w postaci prac dyplomowych, ich zakresu i obrony). Ponadto, znajduje się tu opis wymagań potrzebnych do uzyskania dyplomu oraz szczegóły dotyczące przebiegu nauki, m.in. nasze wyniki oraz praca dyplomowa z adnotacją, czy została obroniona, czy nie. (Wszystko z myślą o pracodawcach!). W opisie ocen uwzględniany jest kontekst w postaci skali (np. oceny odnoszą się do możliwych do zdobycia 100%, a minimalna ilość wymagana do zaliczenia to 40%). W czwartym punkcie powinna się także znaleźć ogólna ocena wyników kształcenia w oryginalnym brzmieniu językowym (np. dyplom z wyróżnieniem czy Honours Degree). „Informacje o uprawnieniach posiadacza dyplomu” to zakres wiedzy na temat tego, czy w danym kraju dyplom umożliwia dostęp do dalszych studiów akademickich lub zawodowych (zwłaszcza do studiów prowadzących do uzyskania szczególnych kwalifikacji lub wyższego poziomu wykształcenia, np. studiów doktoranckich), czy jest w danej dziedzinie najwyższy i ostateczny. Także w piątym punkcie znajdują się szczegóły, czy dyplom daje możliwość zatrudnienia, odbycia praktyki zawodowej (jeśli tak, która instytucja może jej udzielić) czy wykonywania zawodu regulowanego. Na końcu suplementu do dyplomu znajdują się „Dodatkowe informacje” na temat naszych indywidualnych osiągnięć (np. działalność w kole naukowym); jest to także miejsce na wpisanie wszelkich danych, na które nie było rubryki gdzie indziej, a które mogą pomóc w oszacowaniu poziomu, rodzaju i zastosowaniu naszego wykształcenia (np. informacja o tym, że uzyskaniu wykształcenia towarzyszyły praktyki w danej instytucji). Aby ułatwić pracodawcom, zwłaszcza zagranicznym, zrozumienie naszych kwalifikacji, w „Dodatkowych informacjach” wpisuje się również m.in. źródła informacji i odniesienia, gdzie można znaleźć więcej szczegółów o danych kwalifikacjach, takie jak strona internetowa uczelni czy Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej (www.buwiwm.edu.pl). Aby suplement do dyplomu był ważny, musi się w nim znaleźć zapis: „Suplement do dyplomu jest ważny z dyplomem nr …” oraz poświadczenie w postaci daty (nie musi być zgodna z datą ukończenia studiów, jednak należy pamiętać o tym, że dokumentu nie wydaje się wstecz), stanowiska, nazwiska i podpisu osoby poświadczającej dokument oraz oficjalny stempel lub pieczęć instytucji, która potwierdza autentyczność suplementu do dyplomu.

W pakiecie

Suplement do dyplomu występuje w parze z dyplomem ukończenia studiów. Warto jednak pamiętać, że dokument ten może wejść w skład pięcioelementowego portfolio „Europass” (www.europass.org.pl), które umożliwia pełną prezentację naszych kompetencji, przydatną na terenie Unii Europejskiej i krajów do niej kandydujących oraz w państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Na Europass składają się: CV, Paszport Językowy, Mobilność, Suplement do Dyplomu oraz Suplement do Dyplomu Potwierdzającego Kwalifikacje Zawodowe. Europass CV oraz Europass Paszport Językowy pozwalają nam przedstawić kompletne informacje o naszych kwalifikacjach zawodowych i kompetencjach językowych. Oba dokumenty wypełniamy samodzielnie. Dzięki Europass Mobilność zaprezentujemy całe nasze doświadczenie i wiedzę, którą zdobyliśmy w czasie zagranicznych praktyk czy staży, w ramach m.in. programów unijnych czy międzyuczelnianych. W dokumencie tym – wydawanym przez Krajowe Centrum Europass na wniosek organizatora danego kursu – gromadzimy wpisy o ukończeniu np. szkoleń wystawiane przez polskie instytucje wysyłające nas za granicę i zagraniczne instytucje nas przyjmujące, w języku uzgodnionym przez te instytucje oraz przez nas. Z kolei Europass Suplement do Dyplomu jest wydawany przez naszą uczelnię, a Europass Suplement do Dyplomu Potwierdzającego Kwalifikacje Zawodowe – przez Okręgowe Komisje Egzaminacyjne.

Żeby nie pomylić

Abstrakcyjne hasło integracji europejskiej znajduje bardzo konkretne przełożenie na naszą akademicką codzienność. W czasie studiów większość z nas porusza się bowiem w ramach Europejskiego Systemu Transferu Punktów (ECTS), który ma na celu ujednolicenie sposobu studiowania w Europie, a tym samym prowadzi do pełnego uznawania okresu studiów odbywanych w Polsce i za granicą. W momencie ukończenia studiów otrzymujemy suplement do dyplomu, który – o czym wspomnieliśmy już wcześniej – nie zastępuje dyplomu ukończenia studiów, ani nie uprawnia do formalnego uznania dyplomu w innych krajach. Formalne uznanie dyplomu za granicą dla celów akademickich bądź zawodowych, przebiega bowiem inną drogą. – Uznanie dyplomu jest najczęściej warunkiem koniecznym do podjęcia dalszej edukacji lub pracy za granicą – mówi Ewa Majdowska, Wicedyrektor Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej. – Nie ma jednej, ogólnej procedury uznawania dokumentów o wykształceniu w Europie, a każdy kraj stosuje własne przepisy w tym zakresie. W Polsce, na przykład, zagraniczne dyplomy uznawane są albo na podstawie międzynarodowych umów dwustronnych, albo na podstawie obowiązujących przepisów dotyczących nostryfikacji. Szczegółowe informacje na ten temat znajdziemy w Biurze Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej (www.buwiwm.edu.pl) oraz w European Network of Information Centres i National Academic Recognition Information Centres (www.enic-naric.net).

Chociaż studia to wstęp do pełnowymiarowego życia zawodowego, warto popatrzeć na nie jak na integralną część ścieżki kariery. Obecnie bowiem w studiowaniu nie liczą się wyłącznie oceny, lecz także cała sfera działań „ponadprogramowych”, które dzięki suplementowi do dyplomu możemy uwzględnić w oficjalnym dokumencie i nadać im dodatkową wartość.

 

Biuro Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej

ul. Smolna 13, 00–375 Warszawa

tel. 022 826 74 34 

e-mail: biuro@buwiwm.edu.pl

www: www.buwiwm.edu.pl

 

Krajowe Centrum Europass

Biuro Koordynacji Kształcenia Kadr, Fundacja „Fundusz Współpracy”

ul. Górnośląska 4a, 00–444 Warszawa

tel. 022 625 39 37, 022 622 19 91

e-mail: europass@cofund.org.pl 

www: www.europass.org.pl, www.europass.europa.eu

 

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego

ul. Wspólna 1/3, 00–529 Warszawa

tel. 022 529 27 18

e-mail: dip@mnisw.gov.pl

www: www.mnisw.gov.pl

Zobacz więcej informacji z działu studia >>